উত্তৰ : আহোমসকল মূলতঃ টাই জাতিৰ লোক আছিল।

২। আহোমসকলৰ আদি বাসস্থান ক’ত আছিল?
উত্তৰ : তেওঁলোকৰ আদি বাসস্থান আছিল চীন দেশৰ দক্ষিণ পশ্চিম অঞ্চল, বৰ্তমানৰ ইউনান প্ৰদেশৰ মুংমাও ৰাজ্যত।

৩। আহোমসকলে কিমান বছৰ অসমত শাসন কৰিছিল?
উত্তৰ : আহোমসকলে ৬০০ বছৰৰ অধিক কাল অসমত ৰাজ্য শাসন কৰিছিল।

৪। আহোমসকলৰ আদিভাষা কি আছিল?
উত্তৰ : আহোমসকলৰ আদিভাষা টাই বা শ্যান আছিল।

৫। আহোমসকলৰ কেইটিমান উৎসৱৰ নাম লিখা।
উত্তৰ : এই পাঠত আহোমসকলৰ উৎসৱৰ বিষয়ে কোনো তথ্য নাই।

৬। চমুটোকা লিখা:

(ক) লাচিত বৰফুকন
উত্তৰ : লাচিত বৰফুকন অসমৰ ইতিহাসৰ এজন মহান দেশপ্ৰেমিক বীৰ আছিল. তেওঁৰ জন্ম ১৬২২ খ্ৰীষ্টাব্দত হৈছিল আৰু তেওঁৰ দেউতাকৰ নাম আছিল মোমাই তামুলী বৰবৰুৱা. তেওঁ আহোম-মোগলৰ ১৬৭১ চনৰ শৰাইঘাট যুদ্ধৰ মূল নেতা আছিল. তেওঁৰ বিখ্যাত উক্তি “দেশতকৈ মোমাই ডাঙৰ নহয়” এতিয়াও দেশপ্ৰেমৰ এক মহান উদাহৰণ হিচাপে গণ্য কৰা হয়. এই যুদ্ধৰ কিছুদিন পিছতে গুৱাহাটীত তেওঁৰ মৃত্যু হৈছিল।

(খ) সতী জয়মতী
উত্তৰ : সতী জয়মতী আছিল গদাপাণি কোঁৱৰৰ পত্নী. লালুক সোলাই যোগ্য ৰাজকোঁৱৰসকলক হত্যা বা অঙ্গক্ষত কৰাৰ সময়ত গদাপাণি পলাই যাবলৈ সক্ষম হৈছিল. লালুকে গদাপাণিৰ সন্ধান উলিয়াবলৈ জয়মতীক জেৰেঙা পথাৰত ১৪ দিন ধৰি অত্যাচাৰ কৰিছিল. কিন্তু জয়মতীয়ে নিজৰ স্বামীৰ বিষয়ে কোনো তথ্য প্ৰকাশ নকৰি অত্যাচাৰ সহ্য কৰিছিল. ১৬৭৯ চনৰ ১৩ চ’তৰ দিনা তেওঁৰ মৃত্যু হৈছিল।

(গ) টেঙাই মহন
উত্তৰ : টেঙাই মহন আছিল অসমৰ প্ৰথম অভিধান প্ৰণেতা. তেওঁ ১৭১৫ চনত চৰাইদেউত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল. ১৭৯৫ চনত তেওঁ ‘বৰ কাকত হু মুং পুথি’ নামৰ এখন অভিধান ৰচনা কৰিছিল. এই পুথিখনৰ উদ্দেশ্য আছিল আহোম ভাষাৰ শব্দসমূহ সংৰক্ষণ কৰা, কাৰণ সেই সময়ত আহোম ভাষা ক্ৰমাৎ লুপ্ত হৈছিল. এই পুথিখনেই পিছলৈ ১৯৬৪ চনত ‘আহোম লেকচিকন’ হিচাপে প্ৰকাশ পাইছিল।

(ঘ) পণ্ডিত প্ৰৱৰ ডম্বৰুধৰ দেওধাই ফুকন
উত্তৰ : ডম্বৰুধৰ দেওধাই ফুকন ১৯১২ চনত চৰাইদেউৰ আখৈয়া দেওধাই গাঁৱত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল. তেওঁ নিজৰ দদায়েকৰ পৰা টাই ভাষা শিকি এজন টাই পণ্ডিত হিচাপে খ্যাতি লাভ কৰিছিল. ১৯৩১ চনত তেওঁ অসম বুৰঞ্জী আৰু পুৰাতত্ব বিভাগত টাই ভাষাৰ বিশেষজ্ঞ হিচাপে কাম কৰিছিল. তেওঁ টাই ভাষা-সংস্কৃতিৰ প্ৰচাৰৰ বাবে ১৯৬৪ চনত কেন্দ্ৰীয় টাই একাডেমী স্থাপন কৰিছিল।

(ঙ) কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ
উত্তৰ : কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ ১৮৯৮ চনত যোৰহাটত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল. তেওঁ সংস্কৃতত অগাধ পাণ্ডিত্য আছিল. তেওঁ অক্সফোর্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা আধুনিক বুৰঞ্জীত এম.এ. উপাধি লাভ কৰিছিল. ১৯৪৮ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ পিছত তেওঁ তাৰ প্ৰথম উপাচাৰ্য নিযুক্ত হৈছিল. তেওঁক ১৯৫৫ চনত পদ্মশ্ৰী আৰু ১৯৬৭ চনত পদ্মভূষণ উপাধিৰে বিভূষিত কৰা হৈছিল।

(চ) পদ্মনাথ গোহাঞি বৰুৱা
উত্তৰ : পদ্মনাথ গোহাঞি বৰুৱা ১৮৭১ চনৰ ২৪ অক্টোবৰত উত্তৰ লক্ষীমপুৰৰ নকাৰি গাঁৱত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল. তেওঁ সাহিত্যৰ প্ৰায় সকলো বিভাগতে হাত দিছিল. তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য উপন্যাস হ’ল ‘ভানুমতী’ আৰু ‘লাহৰী’. তেওঁ ‘বিজুলী’, ‘আসাম বন্তি’ আৰু ‘ঊষা’ আলোচনী সম্পাদনা কৰিছিল. ১৯১৭ চনত তেওঁ শিৱসাগৰত বহা অসম সাহিত্য সভাৰ প্ৰথম অধিৱেশনৰ সভাপতি আছিল।

অতিৰিক্ত প্ৰশ্ন আৰু উত্তৰ(Additional Questions and Answers)

চমু উত্তৰৰ প্ৰশ্ন:

১। আহোম সাম্ৰাজ্যৰ প্ৰতিষ্ঠাতা কোন আছিল?
উত্তৰ : আহোম সাম্ৰাজ্যৰ প্ৰতিষ্ঠাতা আছিল স্বৰ্গদেউ চাওলুঙ ঢ্যুকাফা।

২। ঢ্যুকাফা দিৱস কেতিয়া উদ্যাপন কৰা হয়?
উত্তৰ : প্ৰতি বছৰে ২ ডিচেম্বৰৰ দিনটো ‘ঢ্যুকাফা দিৱস’ তথা ‘অসম দিৱস’ ৰূপে উদ্যাপন কৰা হয়।

৩। শৰাইঘাটৰ যুদ্ধ কেতিয়া সংঘটিত হৈছিল?
উত্তৰ : শৰাইঘাটৰ যুদ্ধ ১৬৭১ চনৰ মাৰ্চ মাহৰ মাজভাগত সংঘটিত হৈছিল।

৪। লাচিত বৰফুকনৰ দেউতাকৰ নাম কি আছিল?
উত্তৰ : তেওঁৰ দেউতাকৰ নাম আছিল মোমাই তামুলী বৰবৰুৱা।

৫। লাচিত বৰফুকনক কোনজন আহোম ৰজাই বৰফুকন পাতিছিল?
উত্তৰ : আহোম ৰজা চক্ৰধ্বজ সিংহই লাচিতক বৰফুকন পাতিছিল।

৬। সতী জয়মতীৰ জ্যেষ্ঠ পুত্ৰৰ নাম কি আছিল?
উত্তৰ : সতী জয়মতীৰ জ্যেষ্ঠ পুত্ৰৰ নাম আছিল ৰুদ্ৰসিংহ।

৭। পদ্মনাথ গোহাঞি বৰুৱাই সম্পাদনা কৰা দুখন আলোচনীৰ নাম লিখা।
উত্তৰ : তেওঁ সম্পাদনা কৰা দুখন আলোচনী হ’ল ‘বিজুলী’ আৰু ‘আসাম বন্তি’।

৮। কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈয়ে কোনখন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰথম উপাচাৰ্য আছিল?
উত্তৰ : তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰথম উপাচাৰ্য আছিল।

৯। ডম্বৰুধৰ দেওধাই ফুকনে স্থাপন কৰা বিদ্যালয়খনৰ নাম কি?
উত্তৰ : তেওঁ স্থাপন কৰা বিদ্যালয়খনৰ নাম হ’ল কেন্দ্ৰীয় টাই একাডেমী, পাটসাঁকো।

১০। টেঙাই মহনে লিখা অভিধানখনৰ নাম কি?
উত্তৰ : টেঙাই মহনে লিখা অভিধানখনৰ নাম হ’ল ‘বৰ কাকত হু মুং পুথি’।

দীঘল উত্তৰৰ প্ৰশ্ন:

১। লাচিত বৰফুকনৰ দেশপ্ৰেম আৰু সাহসিকতাৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰা।
উত্তৰ : লাচিত বৰফুকনৰ দেশপ্ৰেম আৰু সাহসিকতা অসমৰ ইতিহাসত এক চিৰস্মৰণীয় উদাহৰণ। তেওঁ মোগলৰ বিৰুদ্ধে হোৱা শৰাইঘাট যুদ্ধৰ মূল নেতা আছিল. এই যুদ্ধৰ সময়ত তেওঁ টান নৰিয়াত পৰিছিল, কিন্তু তথাপিও তেওঁ নৰিয়া গাৰেই যুদ্ধৰ গতিবিধি চাই আছিল. যেতিয়া অসমীয়া সেনাই পিছ হুঁহকিবলৈ ধৰিলে, তেওঁ খঙত জ্বলি উঠি নিজৰ মোমায়েককে ‘দেশতকৈ মোমাই ডাঙৰ নহয়’ বুলি শিৰচ্ছেদ কৰিছিল. তেওঁ নিজৰ অসুস্থতাক আওকাণ কৰি যুদ্ধক্ষেত্ৰলৈ আগবাঢ়ি গৈছিল আৰু সেনাসকলৰ মনোবল বৃদ্ধি কৰিছিল. তেওঁৰ অদম্য সাহস আৰু নেতৃত্বৰ ফলত অসমীয়া সেনাই যুদ্ধত জয়লাভ কৰিছিল।

২। সতী জয়মতীৰ ত্যাগৰ বিষয়ে বিতংকৈ লিখা।
উত্তৰ : সতী জয়মতীৰ ত্যাগ অসমীয়া নাৰীৰ মনোবল আৰু স্বামীৰ প্ৰতি থকা আনুগত্যৰ এক মহান আদৰ্শ. যেতিয়া লালুক সোলাই গদাপাণি কোঁৱৰক ধৰিব নোৱাৰিলে, তেওঁ জয়মতীক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিছিল. তেওঁক জেৰেঙা পথাৰত ১৪ দিন ধৰি নানা ধৰণে শাস্তি দিয়া হৈছিল যাতে তেওঁ স্বামীৰ সন্ধান দিয়ে. কিন্তু জয়মতীয়ে সকলো শাস্তি নীৰৱে সহিছিল আৰু কোনো তথ্য প্ৰকাশ কৰা নাছিল. এই ত্যাগৰ ফলত গদাপাণি কোঁৱৰ পলাই থাকিবলৈ সক্ষম হৈছিল আৰু পিছলৈ তেওঁ সিংহাসন দখল কৰি ৰাজ্য পুনৰুদ্ধাৰ কৰিছিল. তেওঁৰ এই মহান ত্যাগৰ বাবেই তেওঁক ‘সতী জয়মতী’ নামেৰে জনা যায়।

৩। আহোমসকলৰ জীৱিকা আৰু খাদ্যভাসৰ বিষয়ে লিখা।
উত্তৰ : আহোমসকলৰ মূল জীৱিকা আছিল শালি ধানৰ খেতি. ইয়াৰ উপৰিও তেওঁলোকে গৰু-ম’হ, গাহৰি-ছাগলী, হাঁহ-কুকুৰা আদিও পোহ-পাল দিছিল. আজৰি সময়ত পুৰুষসকলে গছ মুগাও পুহিছিল আৰু তিৰোতাসকলে এৰী-মুগা, পাট-পলু পুহি সেই পলুৰ পৰা সূতা কাটি কাপোৰ তৈয়াৰ কৰিছিল. তেওঁলোকৰ বসতিস্থানত শাক-পাচলিৰ বাৰী, কল-তামোলৰ বাৰী আৰু কাঠনিবাৰী এখন স্বাভাৱিক দৃশ্য আছিল. ভাত তেওঁলোকৰ মুখ্য আহাৰ. তেওঁলোকে ভাতৰ লগত বিভিন্ন ধৰণৰ জুতি লগা ব্যঞ্জন, যেনে- টেঙা শাক, মাহৰ আঞ্জা, খাৰৰ আঞ্জা, বিভিন্ন পাচলিৰ তৰকাৰী আৰু মাছ বা মাংস ভাজি বা পুৰি খাইছিল. তেওঁলোকৰ আন এবিধ উপাদেয় পানীয় আছিল ‘লাও বা সাজ’।

৪। আহোমসকলৰ ধৰ্মবিশ্বাস আৰু বিবাহ পদ্ধতিৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰা।
উত্তৰ : আহোমসকলৰ প্ৰধান ধৰ্ম আছিল উপৰিপুৰুষৰ অৱস্থিতিত বিশ্বাস কৰা আৰু তেওঁলোকক পূজা-পাতল কৰা. তেওঁলোকে মৃত মাক-বাপেককে ধৰি চৈধ্য পুৰুষলৈকে ‘ডাম’ হিচাপে নিয়মিতভাৱে পূজা কৰিছিল. চৈধ্য পুৰুষৰ ওপৰৰ উপৰিপুৰুষক তেওঁলোকে ‘ফী’ দেৱতা হিচাপে ‘মে-ডাম মে-ফী’ পূজা দিছিল. এই সকলো পূজাতে জীৱ উৎসৰ্গা কৰা হৈছিল আৰু টাই ভাষাতে স্তুতি-বন্দনা কৰা হৈছিল. বিবাহক তেওঁলোকে বংশ ৰক্ষাৰ বাবে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ মাঙ্গলিক অনুষ্ঠান বুলি গণ্য কৰিছিল. তেওঁলোকে ‘চকলং’ আৰু ‘দেওবান’ এই দুটা পদ্ধতিৰে বিবাহ সম্পন্ন কৰিছিল।

৫। পদ্মনাথ গোহাঞি বৰুৱাৰ সাহিত্যিক অৱদানৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা।
উত্তৰ : পদ্মনাথ গোহাঞি বৰুৱা অসমীয়া সাহিত্যৰ এগৰাকী অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ ব্যক্তি। তেওঁ কবিতা, নাটক, উপন্যাস, আত্মজীৱনীকে ধৰি সাহিত্যৰ প্ৰায় সকলো বিভাগতে অৱদান আগবঢ়াইছিল. তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য কবিতা পুথিসমূহ হ’ল ‘জুৰণি’, ‘লীলা’ আৰু ‘ফুলৰ চানেকী’. তেওঁ বুৰঞ্জীমূলক নাটক ৰচনা কৰিছিল, যেনে- ‘জয়মতী’, ‘গদাধৰ’ আৰু ‘লাচিত বৰফুকন’. তেওঁৰ উপন্যাস ‘ভানুমতী’ আৰু ‘লাহৰী’ও যথেষ্ট জনপ্ৰিয় আছিল. তেওঁ অসম সাহিত্য সভাৰ প্ৰথম সভাপতি আছিল আৰু ‘বিজুলী’, ‘আসাম বন্তি’ আৰু ‘ঊষা’ আলোচনীৰো সম্পাদনা কৰিছিল।

৬। কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈৰ শিক্ষাজীবন আৰু পণ্ডিত হিচাপে তেওঁৰ অৱদানৰ বিষয়ে লিখা।
উত্তৰ : কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ আছিল এগৰাকী মহান পণ্ডিত। তেওঁ যোৰহাট চৰকাৰী হাইস্কুলৰ পৰা এন্ট্রেন্স পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈছিল. কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা সংস্কৃতত প্ৰথম শ্ৰেণীৰ সৈতে এম.এ. পাছ কৰাৰ পিছত তেওঁ বিলাতলৈ গৈছিল. তাত অক্সফোর্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা আধুনিক বুৰঞ্জীত সন্মানসহ এম.এ. উপাধি লাভ কৰিছিল. তেওঁ পেৰিচ আৰু বার্লিন বিশ্ববিদ্যালয়ত গ্ৰীক, লেটিন, ইটালিয়ান আদি ভাষা আয়ত্ত কৰিছিল. তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰথম উপাচাৰ্য আছিল আৰু বহুকেইখন ইংৰাজী গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল. তেওঁ বিভিন্ন গৱেষণা আলোচনীত ভাৰততত্ত্ব সম্পর্কে ভালেমান প্রবন্ধও লিখিছিল।

৭। ডম্বৰুধৰ দেওধাই ফুকনৰ জীৱন আৰু টাই ভাষা-সংস্কৃতিৰ প্ৰতি তেওঁৰ অৱদানৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা।
উত্তৰ : পণ্ডিত প্ৰৱৰ ডম্বৰুধৰ দেওধাই ফুকন টাই ভাষা-সংস্কৃতিৰ এজন নিষ্ঠাবান সাধক আছিল. তেওঁ নিজৰ দদায়েকৰ পৰা টাই ভাষা শিকিছিল আৰু এই ভাষাত বুৎপত্তি লাভ কৰিছিল. ১৯৩১ চনত তেওঁ অসম বুৰঞ্জী আৰু পুৰাতত্ব বিভাগত টাই ভাষাৰ বিশেষজ্ঞ হিচাপে যোগদান কৰিছিল. তেওঁ টাই ভাষা-সংস্কৃতিৰ উদ্ধাৰৰ বাবে ১৯৬৪ চনত কেন্দ্ৰীয় টাই একাডেমী স্থাপন কৰিছিল. ১৯৮১ চনত তেওঁ পূর্বাঞ্চল টাই সাহিত্য সভাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সভাপতিৰ দায়িত্ব লৈছিল. তেওঁ থাইলেণ্ড, ফ্ৰান্স, অষ্ট্ৰেলিয়া আদি দেশৰ বহু গৱেষকক টাই ভাষা অধ্যয়নত সহায় কৰিছিল।

৮। টেঙাই মহনৰ অভিধান ৰচনাৰ উদ্দেশ্য কি আছিল? তেওঁৰ এই অভিধানৰ বিষয়ে চমুকৈ লিখা।
উত্তৰ : টেঙাই মহনৰ অভিধান ৰচনাৰ মূল উদ্দেশ্য আছিল আহোম ভাষাৰ শব্দসমূহ সংৰক্ষণ কৰা. সেই সময়ত আহোম দৰবাৰত অসমীয়া ভাষাৰ প্ৰচলন বৃদ্ধি পাইছিল আৰু আহোম ভাষা অৱহেলিত হৈছিল. তেওঁ চিন্তিত হৈছিল যে যদি এই ভাষাটো লুপ্ত হৈ যায়, তেন্তে অসমৰ এক জীয়া সভ্যতা নিঃশেষ হৈ যাব. সেয়েহে তেওঁ ভৱিষ্যত প্ৰজন্মই যাতে আহোম ভাষা শিকিব পাৰে, তাৰ বাবে ‘বৰ কাকত হু মুং পুথি’ নামৰ এখন অভিধান প্ৰণয়নৰ কাম হাতত লয়. সাঁচিপাতত লিখা এই পুথিখনত প্ৰতিটো আহোম শব্দৰ বিপৰীতে অসমীয়া অৰ্থ সন্নিবিষ্ট আছে. এই অভিধানখনৰ সম্পাদিত ৰূপটোৱেই হ’ল ‘আহোম লেকচিকন’।

৯। আহোমসকলৰ সংস্কৃতিৰ বিষয়ে বিতংকৈ আলোচনা কৰা।
উত্তৰ : আহোমসকলৰ সংস্কৃতিয়ে অসমীয়া সংস্কৃতিক বহু দিশত প্ৰভাৱিত কৰিছে. তেওঁলোকৰ এক অনন্য সংস্কৃতি আছিল বুৰঞ্জী চৰ্চা. কৃষিৰ ক্ষেত্ৰত শালি খেতিৰ প্ৰচলন, কঠিয়া পাৰি ধান ৰোৱা, আৰু খেতি পথাৰত জলসিঞ্চনৰ ব্যৱস্থা তেওঁলোকৰ দ্বাৰা প্ৰচলিত হৈছিল. স্থাপত্য কলাৰ ক্ষেত্ৰত টুপ দিয়া ঘৰ, চাং পতা ভঁৰাল আৰু ঢাপ মৰা বাৰী আহোম সংস্কৃতিৰ অংশ আছিল. তেওঁলোক মুগা আৰু পাটপলু পুহি সেইবোৰৰ পৰা সূতা উলিয়াই সাজ-পোচাক তৈয়াৰ কৰাতো পাৰ্গত আছিল. বিভিন্ন শাক-পাচলি আৰু মাছ-মাংসৰে উপাদেয় খাদ্য প্রস্তুত কৰাও তেওঁলোকৰ সংস্কৃতিৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ।

১০। অসম গঢ়াত আহোমসকলৰ অৱদানৰ বিষয়ে লিখা।
উত্তৰ : অসম গঢ়াত আহোমসকলৰ অৱদান আছিল সৰ্বাধিক. তেওঁলোকে ধনে-জনে অসমক এখন শক্তিশালী দেশ হিচাপে গঢ়ি তুলিছিল. তেওঁলোকে ইয়াত বসবাস কৰা সকলো লোককে এক শাসনৰ অধীনলৈ আনি এটা অসমীয়া জাতি হিচাপে গঢ় দিছিল. তদুপৰি, অসমত বসবাস কৰা বিভিন্ন জাতি আৰু জনগোষ্ঠীৰ মাজত সংযোগী ভাষা হিচাপে অসমীয়া ভাষাৰ ভেটি স্থাপন কৰাতো তেওঁলোকৰ অৱদান অপৰিসীম