প্ৰশ্নৱলী

ভাব-বিষয়ক :

১। (ক) হীৰেন ভট্টাচাৰ্যৰ ক’ত জন্ম হৈছিল?
উত্তৰ : হীৰেন ভট্টাচাৰ্যৰ জন্ম যোৰহাটত হৈছিল।

(খ) হীৰেন ভট্টাচাৰ্যই সম্পাদনা কৰা দুখন কাকতৰ নাম লিখা।
উত্তৰ : হীৰেন ভট্টাচাৰ্যই সম্পাদনা কৰা দুখন কাকত হ’ল – “চিত্ৰবন প্ৰেছ” আৰু “সদিনীয়া অসমীয়া”।

(গ) দেশৰ প্রতিটো পুৱাই কবিৰ বাবে কি লুকাই আনিছে?
উত্তৰ : দেশৰ প্ৰতিটো পুৱাই কবিৰ বাবে বিপুল এশ্বৰ্যৰ সম্ভাৰ লুকাই আনে।

২। ‘মোৰ দেশ’ কবিতাটোৰ মূলভাৱ লিখা।
উত্তৰ : কবিতাটোৰ মূলভাৱ হ’ল গভীৰ দেশপ্ৰেম। কবিয়ে কৈছে – তেওঁৰ জীৱন, যৌৱন, চিন্তা আৰু কাম সকলো দেশৰ বাবে। তেওঁ একতা, সংহতি আৰু শান্তিৰে দেশ আগবঢ়াবলৈ সদায় সজাগ। কবিতাটোৱে প্ৰতিজন দেশবাসীক দেশপ্ৰেমত অনুপ্ৰাণিত কৰে।

৩। ব্যাখ্যা কৰা :

(ক) ‘অনৈক্যৰ মাজত এঁক্য হৈ, বিৰোধৰ মাজত
সংহতিৰ সম্ভাৱনা হৈ মই আছোঁ।’
উত্তৰ : এই অংশত কবিয়ে নিজৰ দৃঢ়তা আৰু আদৰ্শৰ প্ৰতি থকা দায়বদ্ধতা প্ৰকাশ কৰিছে। তেওঁ বুজাইছে যে সমাজত অনৈক্য আৰু বিভেদৰ পৰিৱেশ বিদ্যমান হ’লেও, তেওঁ এইবোৰৰ মাজতো একতাৰ সেতু হিচাপে থিয় দিছে। তেওঁ কেৱল এজন শান্তিপ্ৰিয় ব্যক্তি নহয়, বৰং বিৰোধ আৰু সংঘাতৰ মাজতো সংহতি স্থাপনৰ বাবে কৰ্ম কৰি থকা এজন প্ৰেৰণাৰ উৎস। কবিৰ এই উক্তিৰ জৰিয়তে স্পষ্ট হৈছে যে তেওঁৰ অন্তৰত কেৱল শান্তি আৰু ভাতৃত্ববোধেই নহয়, বৰং এইবোৰক বাস্তৱ ৰূপ দিয়াৰ এক সক্ৰিয় প্ৰচেষ্টাও আছে। তেওঁৰ এই স্থিতিয়ে সমাজত ইতিবাচক পৰিৱৰ্তন আনিবলৈ নিজকে উৎসৰ্গিত কৰাৰ মনোভাৱ সূচায়।

(খ) ‘মোৰ জীৱনৰ আঁহে আঁহে,
মোৰ যৌৱনৰ কৌহে কৌহে সেই সপোনৰ কলৰোল।’
উত্তৰ : এই অংশত কবিয়ে দেশপ্ৰেমৰ এক গভীৰ আৰু আন্তৰিক অনুভূতি ব্যক্ত কৰিছে। তেওঁৰ বাবে দেশপ্ৰেম কেৱল এক আৱেগ নহয়, বৰং তেওঁৰ জীৱনৰ প্ৰতিটো অণুতে সিঁচৰতি হৈ থকা এক অবিচ্ছেদ্য অংশ। “জীৱনৰ আঁহে আঁহে” আৰু “যৌৱনৰ কৌহে কৌহে” এই বাক্যকেইটাই দেখুৱায় যে তেওঁৰ চিন্তা, কৰ্ম আৰু সত্তাৰ প্ৰতিটো স্পন্দন দেশৰ প্ৰতি থকা প্ৰেমৰ দ্বাৰা চালিত হয়। যৌৱনৰ প্ৰাণশক্তিৰে পূৰ্ণ হৈ থকা সময়ছোৱাত তেওঁ দেশৰ উন্নতি, শান্তি আৰু সমৃদ্ধিৰ সপোন দেখে আৰু সেই সপোনবোৰৰ গুঞ্জন তেওঁৰ জীৱনৰ প্ৰতিটো মুহূৰ্তত অনুৰণিত হৈ থাকে। এই উক্তিৰে কবিয়ে স্পষ্ট কৰিছে যে তেওঁৰ বাবে দেশেই জীৱনৰ সৰ্বোচ্চ প্ৰেৰণা আৰু লক্ষ্য।

৪। কবিতাটোত কবিৰ দেশপ্ৰেমৰ স্বৰূপ কেনেদৰে প্ৰকাশ পাইছে, বুজাই লিখা।
উত্তৰ : কবিতাটোত কবিৰ দেশপ্ৰেম এক গভীৰ আৰু বিস্তৃত ৰূপত প্ৰকাশ পাইছে। তেওঁৰ বাবে দেশপ্ৰেম কেৱল আৱেগিক নহয়, ই তেওঁৰ জীৱনৰ প্ৰতিটো অংশৰ সৈতে জড়িত। কবিয়ে নিজৰ জীৱন, মৃত্যু, সপোন আৰু সজাগতা সকলো দেশৰ বাবে উছৰ্গা কৰিছে। তেওঁ নিজকে খেতিয়ক, ৰণুৱা আৰু বনুৱাৰ দৰে সাধাৰণ মানুহৰ সৈতে একাত্ম কৰিছে আৰু তেওঁলোকৰ সংগ্ৰামৰ মাজত দেশৰ সপোন দেখিছে। সমাজত বিভাজন আৰু বিৰোধ থকা সত্ত্বেও, কবিয়ে সদায় শান্তি আৰু একতাৰ বাবে প্ৰচেষ্টা চলাইছে, যি তেওঁৰ নিখুঁত দেশপ্ৰেমৰ পৰিচয় দাঙি ধৰিছে।

৫। প্ৰতিটো খতুৱে কবিক কি দি যায় বুলি কবিতাটোত উল্লেখ কৰিছে?
উত্তৰ : কবিতাটোত কবিয়ে উল্লেখ কৰিছে যে প্ৰতিটো ঋতুৱে তেওঁক জীৱনৰ আশীৰ্বাদ দি যায়। এই আশীৰ্বাদ কেৱল ঋতুৰ পৰিৱৰ্তনৰ মাজতে সীমাবদ্ধ নহয়, বৰং ই জীৱনৰ প্ৰতিটো পৰিৱৰ্তন আৰু নতুনত্বক স্বাগতম জনোৱাৰ এক প্ৰেৰণা। ইয়াৰ দ্বাৰা কবিয়ে জীৱনৰ প্ৰতি থকা তেওঁৰ ইতিবাচক আৰু আশাবাদী মনোভাৱ প্ৰকাশ কৰিছে।

৬। শান্তিৰ চৰাইজনীক আঁজলি ভৰাই কবিয়ে কি দিছে?
উত্তৰ : শান্তিৰ চৰাইজনীক আঁজলি ভৰাই কবিয়ে দুটা গুৰুত্বপূৰ্ণ বস্তু দিছে। প্ৰথমটো হৈছে ভঁৰালৰ এজন ধান, যি দেশৰ আৰ্থিক সমৃদ্ধি আৰু সুস্থিৰতাৰ প্ৰতীক। দ্বিতীয়টো হৈছে পৰাণৰ এজন গান, যি হৃদয়ৰ গভীৰৰ পৰা অহা প্ৰেম, শান্তি আৰু ভাতৃত্ববোধৰ প্ৰকাশ। এই দুটা দানৰ জৰিয়তে কবিয়ে কেৱল ভৌতিক সমৃদ্ধিৰ লগতে মানসিক শান্তি আৰু সম্প্ৰীতিৰ ওপৰতো গুৰুত্ব দিছে।

ভাষা-বিষয়ক :

৭। সমাৰ্থক শব্দ লিখা :

• দেশ → জন্মভূমি, মাতৃভূমি
• কাম → কৰ্ম, কাৰ্য
• কলৰোল → কল্লোল, ৰব
• সাগৰ → জলোধি, সাগৰ-সিন্ধু
• সপোন → স্বপ্ন, স্বপন
• বন্ধু → সখা, মিত্ৰ
• শেষ → অন্ত, সমাপ্তি
• সম্ভাৰ → ভঁৰাল, ভাণ্ডাৰ
• শইচ → শয্যা, মাত্ৰা
• বুকু → অন্তৰ, হৃদয়
• তৰংগ → ঢৌ, সোঁত
• কল্লোল → গৰ্জন, শব্দ

৮। বিপৰীতাৰ্থক শব্দ লিখা :

• সপোন → জাগৰণ
• দেশ → বিদেশ
• জীৱন → মৃত্যু
• পাহাৰ → সমতল
• এঁক্য → অনৈক্য
• সংহতি → বিৰোধ
• শয়ন → জাগৰণ
• বিশ্বাস → অবিশ্বাস
• শত্ৰু → মিত্ৰ