প্ৰশ্নৱলী

ভাব-বিষয়ক :

১। অতি চমু প্রশ্নৰ উত্তৰ লিখা :

(ক) ‘কৃষ্ণগীত গাৱন্ত সুন্দৰী’।
উত্তৰ : কৃষ্ণগীত গোৱা সুন্দৰীগৰাকী আছিল যশোদা।

(খ) ‘কৰ্ণত কুণ্ডল দোলে আতি।’
উত্তৰ : ইয়াত কৃষ্ণৰ কৰ্ণত থকা কুণ্ডলৰ কথা কোৱা হৈছে।

(গ) ‘কাম্পে কোপে অৰুণ অধৰ।’
উত্তৰ : ইয়াত কৃষ্ণৰ অৰুণ অধৰৰ কথা কোৱা হৈছে।

(ঘ) ‘মথনিত ধৰিয়া নিষেধি’।
উত্তৰ : ‘মথনি’ মানে দধি ঘূটিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা এবিধ কাঠৰ সঁজুলি।

(ঙ) ‘নোজোড়ে আঙ্গুল দুই জৰী’।
উত্তৰ : ইয়াত যশোদাই কৃষ্ণক বাঁধিবলৈ গৈছিল, কিন্তু দড়ি দুই আঙুল বেছি খুটি নথকা বাবে বাঁধিব পৰা নাছিল।

(চ) ‘ৰুণ বনুণ কেয়ূৰ কঙ্কণ’।
উত্তৰ : ইয়াত কৃষ্ণৰ কেয়ূৰ আৰু কঙ্কণৰ ৰুণজন শব্দৰ কথা কোৱা হৈছে।

২। ‘শিশুলীলা’ পাঠটিত ফুটি উঠা জ্ৰীকৃষ্ণৰ মানৱীয় ৰূপৰ বিষয়ে নিজৰ ভাষাৰে লিখা।
উত্তৰ : পাঠটিত কৃষ্ণক এজন সাধারণ দুষ্টালি কৰা শিশু হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছে। দধি খোৱা, ভাণ্ড ভাঙি লোৱনি খোৱা, মাতৃৰ পৰা পালাই যোৱা – এইবোৰ কাৰ্যই তেওঁৰ সাধারণ শিশুৰ দৰে আচৰণক দেখুৱাইছে। কিন্তু পাঠটোৰ অন্তৰ্ভুক্ত ভক্তিৰ ভাবত এই দুষ্টালিও এক মোহনীয় ৰূপ পাইছে।

৩। শংকৰদেৱৰ মহনত্তম সৃষ্টি ‘কীৰ্ত্তন-ঘোষা’ৰ বিষয়ে এটি চমু টোকা লিখা।
উত্তৰ : শংকৰদেৱৰ কীৰ্ত্তন-ঘোষা হৈছে অসমীয়া ভক্তি সাহিত্যৰ অমূল্য ৰত্ন। ইয়াত কৃষ্ণৰ লীলা, ধৰ্মীয় উপদেশ আৰু ভক্তিৰ মাহাত্ম্য সুন্দৰ ছন্দ আৰু সুললিত ভাষাৰে প্ৰকাশ পাইছে। এই কীৰ্ত্তন-ঘোষাই ভক্তি আন্দোলনক জনসাধাৰণৰ মাজত সহজ কৰি তুলিছিল।

৪। ‘শিশুলীলা’ পাঠটিৰ অন্তৰ্নিহিত তাৎপৰ্য বুজাই লিখা।
উত্তৰ : পাঠটিত কৃষ্ণৰ মানবীয় দুষ্টালিৰ আড়ালে তেওঁৰ দেৱত্ব প্ৰকাশ পাইছে। সাধাৰণ শিশু হিচাপে তেওঁ আচৰণ কৰিলে বুলিও সিহঁতৰ আঁৰত অনন্ত শক্তিৰ উপস্থিতি থাকে। পাঠটোৰ মূল তাৎপৰ্য হ’ল ভক্তিৰ জৰিয়তে দেৱত্বক অনুভৱ কৰা।

৫। ‘তাহাঙ্ক তনয় মানি বলে।
যশোদা বান্ধন্ত উডুখলে।’ – কথাষাৰৰ অন্তৰ্নিহিত তাৎপৰ্য বুজাই লিখা।
উত্তৰ : ইয়াত দেখুওৱা হৈছে যে যশোদাই ভগৱানক নিজৰ সন্তান বুলি ভাবি বাঁধিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। ই দেখুৱাইছে যে মাতৃস্নেহৰ আগত ভগৱানৰ দেৱত্বো গৌণ হৈ পৰে। মায়া আৰু ভক্তিৰ শক্তিয়ে ভগৱানকো সাধারণ মানুহৰ দৰে ধৰি ৰাখিব পাৰে।

৬। ‘নাহি আদি অন্ত পূৰ্বাপৰ।
পূৰ্ণবন্দ জগত ইশ্বৰ।’ – ইয়াত কবিয়ে শিশু কৃষ্ণৰ এশ্বৰিক গুণৰ প্রকাশ কেনেদৰে কৰিছে বুজাই লিখা।
উত্তৰ : কবিয়ে এই শ্লোকত কৈছে যে কৃষ্ণৰ আদি-অন্ত নাই। তেওঁ অনন্ত আৰু জগতৰ সৃষ্টিকাৰী। যদিও পাঠত তেওঁ দুষ্টালি কৰা শিশু হিচাপে দেখা গৈছে, এই পংক্তিয়ে তেওঁৰ এশ্বৰিক শক্তি স্পষ্ট কৰিছে।

৭। ব্যাখ্যা কৰা :

(ক) ‘যাক যোগী নপাৱে ধ্যানত।
হেন হৰি পলান্ত ভয়ত।’
উত্তৰ : এই শ্লোকে দেখুৱাইছে যে যাক যোগীয়ে ধ্যানৰ জৰিয়তে ধৰা নপায়, সেই ভগৱান কৃষ্ণো মাতৃ যশোদাৰ খঙৰ ভয়ত পালাই গৈছিল। ইয়াত ভগৱানৰ মানবীয় ৰূপৰ এক অনন্য দিশ প্ৰকাশ পাইছে।

(খ) ‘ভাণ্ড ভাঙ্গি আবে যাইবি কোথা।
খাইবো আজি কৃষ্ণ তোৰ মাথা।’
উত্তৰ : ইয়াত যশোদাই খঙত ভাণ্ড ভাঙি দধি খোৱা কৃষ্ণক কৈছে যে আজিৰ দিনত তোক শাস্তি দিব। এই কথাত মাতৃৰ খঙৰ লগে লগে পুত্ৰস্নেহো প্ৰকাশ পাইছে।

(গ) ‘পাচে পাচে যশোদা খেদন্ত।
ভয়ে লাগ মাৱক নেদন্ত।’
উত্তৰ : এই শ্লোকে যশোদাই কৃষ্ণক খেদি আহি থকা আৰু কৃষ্ণে মাতৃৰ ভয়ত দৌৰি পলাই থকা দৃশ্য প্ৰকাশ পাইছে। ইয়াত মাতৃ-পুত্ৰৰ স্নেহ-ভয়ৰ সম্পর্কক স্পষ্টকৈ দেখা পাইছো।

৮। শিশুলীলা পাঠৰ আধাৰত কৃষ্ণৰ নানা ধৰণৰ কাৰ্যৰ বিষয়ে নিজৰ ভাষাৰে বিৱৰি লিখা।
উত্তৰ : পাঠত কৃষ্ণৰ একাধিক কাৰ্যৰ বৰ্ণনা পাইছো – তেওঁ দধি খাইছিল, ভাণ্ড ভাঙিছিল, লোৱনি চুৰি কৰি খাইছিল আৰু মাতৃৰ খঙৰ ভয়তে দৌৰি পালাইছিল। এইবোৰ কাৰ্যই তেওঁৰ দুষ্টালিৰ ছবি আগবঢ়াইছে, যি এটা সাধাৰণ শিশুৰ আচৰণৰ দৰে দেখায়।

৯। ‘মহাকোপে কোঠা পশিলন্ত
সিঞ্চিৰাই লৱণু ভুজন্ত।’ – বুজাই লিখা।
উত্তৰ : এই শ্লোকে যশোদাই খঙত কোঠালৈ সোমাই অহাৰ কথা কোৱা হৈছে। সেই সময়তে কৃষ্ণে লোৱনি ছটিয়াই-ছটিয়াই খাইছিল। ইয়াত কৃষ্ণৰ দুষ্টালি আৰু মাতৃৰ খঙ একেলগে প্ৰকাশ পাইছে।

১০। কৃষ্ণক ধৰিবলৈ গৈ যশোদাৰ কেনে অৱস্থা হৈছিল বুজাই লিখা।
উত্তৰ : কৃষ্ণক খেদিবলৈ যশোদাই বহুত দৌৰিবলৈ লগা হৈছিল। তাৰ ফলত তেওঁৰ খোপা মেল খাই গ’ল, ফুলবোৰ খহি পৰিল আৰু কাপোৰো অগোছালো হ’ল। ই যশোদাৰ অস্থিৰ অৱস্থাক স্পষ্টকৈ প্ৰদৰ্শন কৰে।

ভাষা-বিষয়ক :

১১। তলত দিয়া শব্দবোৰৰ এটা বা দুটাকৈ সমাৰ্থক শব্দ লিখা –

• কৰ্ণ → কাণ
• অৰুণ → ৰঙা, লাল
• দধি → দই
• বস্ত্ৰ → কাপোৰ, পৰিধান
• বদন → মুখ, মুখমণ্ডল
• লৱণু → নুন
• কোপ → খঙ, ৰাগ
• দশন → দঁত
• দুগ্ধ → গাখীৰ
• ইশ্বৰ → ভগৱান, প্ৰভু

১২। তলৰ পুৰণি অসমীয়া শব্দবোৰৰ আধুনিক ৰূপ লিখা :

• তাহাঙ্ক → তেওঁৰ
• নোজোৰে → নেলাগে
• খসি → খহি
• ৰহিল → থাকিল
• আসি → আহি
• ভৈলা → হ’ল
• আসন্ত → আহিছিল
• শিলায়ে → শিলত
• কাম্পে → কঁপি
• মাৱক → মাতৃ
• বসি → বহি
• প্ৰয়াসি → চেষ্টা কৰি
• খেদন্ত → খেদি

১৩। তলৰ শব্দকেইটাত মূৰ্দ্ধন্য ধ্বনি (‘ৰ’ বা ‘য’) কেনেকৈ হৈছে বুজাই লিখা :
উত্তৰ : এই শব্দবোৰত সংস্কৃত উৎসৰ বাবে মূৰ্দ্ধন্য ধ্বনি ব্যৱহাৰ হৈছে।

• অৰুণ → সংস্কৃত ‘অরুণ’
• কঙ্কণ → সংস্কৃত ‘কঙ্কণ’
• কৰ্ণ → সংস্কৃত ‘কৰ্ণ’
• শ্ৰোণী → সংস্কৃত ‘শ্ৰোণি’
• ভাণ্ড → সংস্কৃত ‘ভাণ্ড’
• নিষেধি → সংস্কৃত ‘নিষেধ’

১৪। পাঠটোত থকা অসমাপিকা ক্ৰিয়া শব্দ পাঁচটা উলিয়াই লিখা।
উত্তৰ :
১. খেদি
২. পালাই
৩. খাই
৪. বহি
৫. থাকি