প্ৰশ্নৱলী

ভাব-বিষয়ক :

১। অতি চমু প্রশ্নৰ উত্তৰ লিখা :

১। অতি চমুকৈ উত্তৰ লিখা ঃ

(ক) কানাই বুলি কাৰ কথা কোৱা হৈছে?
উত্তৰ : কানাই বুলি শ্ৰীকৃষ্ণক কোৱা হৈছে।

(খ) লৱণু-চোৰ কৃষ্ণই গোপীৰ মুখত কি সানি দিছিল?
উত্তৰ : শ্ৰীকৃষ্ণে গোপীৰ মুখত লৱণু সানি দিছিল।

(গ) মাধৱদেৱৰ সাহিত্যিক জীৱনৰ কীৰ্তিস্তম্ভ কি?
উত্তৰ : মাধৱদেৱৰ সাহিত্যিক জীৱনৰ কীৰ্তিস্তম্ভ হৈছে নামঘোষা।

(ঘ) ‘ওহি বান্দীসৱক থানে আৱৰ নাহি।’ —= ‘আৱৰ নাহি’ বুলি কোনে, কাক কৈছিল?
উত্তৰ : যশোদাই গোৱালিনিসকলক কৈছিল।

২।

(ক) ‘হে মাই যশোদে, তোহোঁ তাপ তেজহ।’ — যশোদাৰ মনৰ তাপ গুচাবলৈ গোপীয়ে কিয় ক’ব লগা হৈছিল?
উত্তৰ : গোপীয়ে যশোদাক ক’ব লগা হৈছিল যে কৃষ্ণে গোপীসকলক আনন্দ আৰু উৎসৱত ভৰা নানা কৌতুক, নৃত্য আৰু খেল দেখুৱাইছে। ইয়াৰ উদ্দেশ্য আছিল যশোদাৰ মনৰ চিন্তা, দুখ আৰু শোক দূৰ কৰা। গোপীয়ে জনাইছিল যে কুশল আৰু আনন্দদায়ক খেল-কৌতুকৰ দৃশ্য দেখিলে যশোদাৰ মন শিথিল হ’ব আৰু তেওঁৰ অভিভাৱকীয় চিন্তাবোৰ মাটিত পৰি যাব। সেয়া এজন মা হিচাপে যশোদাৰ অভিভূত চিন্তা আৰু চিন্তাৰ উত্তেজনা কমাই দিব।

(খ) শ্ৰীকৃষ্ণই গোপীৰ মুখত কিয় লৱণু সানি দিছিল?
উত্তৰ : গোপীসকলে কৃষ্ণক চোৰ বুলি কলঙ্ক দিলে। নিজৰ নিৰ্দোষিতা প্ৰমাণ কৰিবলৈ আৰু গোপীৰ মিছা অভিযোগ সমাধান কৰিবলৈ কৃষ্ণে গোপীৰ মুখত লৱণু সানি তেওঁলোকৰ মিছা অভিযোগ প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। ইয়াৰ জৰিয়তে কৃষ্ণে দেখুৱালে যে তেওঁ কোনো চোৰ নহয় আৰু গোপীসকলৰ অভিযোগ অসত্য। এই কাণ্ডে গোপীসকলৰ ভুল বুজাবুজি দূৰ কৰি তেওঁলোকৰ বিশ্বাস পুনৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিলে।

৩। ‘ইহা শুনি চিন্তা-শোক তেজিৱে পৰম হৰষিত ভেল’ — কোনে, কাৰ আৰু কি কথা শুনি হৰষিত হৈছিল?
উত্তৰ : গোপীৰ মুখে কৃষ্ণৰ খেল-কৌতুক আৰু নৃত্যৰ কথা শুনি যশোদাই পৰম হৰষ অনুভৱ কৰিছিল। তেওঁ শুনি নিজৰ মনৰ সকলো চিন্তা, দুখ আৰু উৎকণ্ঠা বিস্মৃত কৰি দিছিল। গোপীৰ উল্লাস, আনন্দ আৰু কৌতুকৰ বৰ্ণনাই যশোদাক আনন্দিত কৰি দিছিল, আৰু তাতেই তেওঁৰ মায়া আৰু চিন্তা-শোক সম্পূৰ্ণভাৱে কমি গৈছিল।

৪। মাক যশোদাই কানাইক লগ পাই কি কি কথা কৈছিল আৰু কিদৰে চেনেহ প্ৰকাশ কৰিছিল?
উত্তৰ : যশোদাই কৃষ্ণক মাতি গোৱালিনিসকলৰ অভিযোগ নাকচ কৰিছিল আৰু কৈছিল যে নিজৰ ঘৰতে দধি-দুগ্ধ পৰ্যাপ্ত আছে, সেইকাৰণে লৱণু চুৰি কৰাৰ প্ৰয়োজন নাই। লগতে তেওঁ আঁচলেৰে ধুলি মচি, কোলে লৈ, চুম্বন কৰি, স্নান আৰু ভোজন কৰাই অপাৰ মাতৃস্নেহ প্ৰকাশ কৰিছিল। যশোদাই মায়া আৰু মৰমেৰে কৃষ্ণক আদৰ কৰি শিথিলতা দিছিল, যাৰ জৰিয়তে কৃষ্ণৰো আনন্দ আৰু শান্তি বৃদ্ধি পায়। এই দৃশ্যত মায়া আৰু সন্তানের মাজৰ গভীৰ স্নেহ, ভক্তি আৰু আত্মিক সংযোগ সুস্পষ্টভাৱে প্ৰকাশ পাইছে।

ভাষা-বিষয়ক :

৫। তলৰ পুৰণি শব্দবোৰৰ আধুনিক ৰূপ লিখা :

• তেজহ → তেজ
• তোহাৰি → তোমাৰ
• হামু → মই
• থিক → আছে
• মাখিয়ে → মাখি
• উনিকৰ → তেওঁলোকৰ
• ফিৰত → ফুৰি
• গাৰি → গালি

৬। বিপৰীত শব্দ লিখা :

• চোৰ ↔ সাধু
• উত্তৰ ↔ প্ৰশ্ন
• কাতৰ ↔ দৃঢ়
• পুণ্য ↔ পাপ
• শোক ↔ আনন্দ
• হৰ্ষ ↔ বিৰক্তি
• শীতল ↔ উষ্ণ