প্ৰশ্নৱলী

ভাব-বিষয়ক :

১। চমুকৈ উত্তৰ দিয়া :

(ক) মাধৱ কন্দলী কোন আছিল?
উত্তৰ : মাধৱ কন্দলী অসমীয়া ভাষাৰ অগ্ৰগণ্য কবি আছিল।

(খ) মাধৱ কন্দলীয়ে কোনখন মহাকাব্য অনুবাদ কৰিছিল?
উত্তৰ : মাধৱ কন্দলীয়ে সংস্কৃত ৰামায়ণ মহাকাব্য অনুবাদ কৰিছিল।

(গ) মাধৱ কন্দলীৰ ৰামায়ণত কেইটা কাণ্ড পোৱা যায়?
উত্তৰ : মাধৱ কন্দলীৰ ৰামায়ণত পাঁচটা কাণ্ড পোৱা যায়।

(ঘ) মাধৱ কন্দলীক শংকৰদেৱে কি কবি বুলি অভিহিত কৰিছিল?
উত্তৰ : শংকৰদেৱে মাধৱ কন্দলীক “অগ্ৰমাদী কবি” বুলি অভিহিত কৰিছিল।

(ঙ) মাধৱ কন্দলীৰ ৰামায়ণত বৰ্তমানে সন্নিবিষ্ট কোনটো কাণ্ড শংকৰদেৱে ৰচনা কৰে?
উত্তৰ : উত্তৰাকাণ্ড শংকৰদেৱে ৰচনা কৰে।

(চ) ‘হনুমন্তৰ লঙ্কাদৰ্শন’ কাব্যাংশ কোনটো কাণ্ডৰ পৰা লোৱা হৈছে?
উত্তৰ : সুন্দৰাকাণ্ডৰ পৰা লোৱা হৈছে।

২। মাধৱ কন্দলীৰ বাহিৰে শংকৰ-পূৰ্ব যুগৰ কবিকেইজনাৰ নাম উল্লেখ কৰা।
উত্তৰ : শংকৰ-পূৰ্ব যুগৰ কবি কেইজন হৈছে — হৰিবৰ বিপ্ৰ, চণ্ডীদাস, হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা আদি। এই কবিসকলে তৎকালীন সমাজ, ধৰ্ম, পৰম্পৰা আৰু নৈতিক শিক্ষাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি কবিতা আৰু সাহিত্যিক কৰ্ম কৰিছিল। তেওঁলোকৰ কবিতা সমাজত ধৰ্মীয় আৰু নৈতিক শিক্ষা প্ৰচাৰ কৰাত সহায়ক হৈছিল। তদুপৰি, এই কবিৰা লোকসাহিত্য, সংস্কৃতি আৰু পৰম্পৰাৰ বিকাশত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা লৈছিল।

৩। মাধৱ কন্দলীয়ে কোন ৰজাৰ পৃষ্ঠপোষকতা লাভ কৰিছিল? তেওঁ ক’ৰ ৰজা আছিল?
উত্তৰ : মাধৱ কন্দলীয়ে বাৰাহ (বৰাহী) ৰজা মহামাণিক্যৰ পৃষ্ঠপোষকতা লাভ কৰিছিল। বাৰাহ ৰজা পূব-মধ্য অসমৰ শাসক আছিল। পৃষ্ঠপোষকতাৰ বাবে মাধৱ কন্দলীয়ে সাহিত্যিক কৰ্ম, কবিতা আৰু কাব্যৰ ৰচনা কৰাৰ সুযোগ পাইছিল। ৰজাৰ সহায়ে তেওঁক বিভিন্ন ধৰ্মীয় আৰু সাহিত্যিক অনুষ্ঠানত উপস্থিত থাকিবলৈ আৰু তেওঁৰ কৰ্ম লোকসকলৰ মাজত প্ৰচাৰ কৰিবলৈ সহায় কৰিছিল। এই পৃষ্ঠপোষকতা তেওঁৰ সাহিত্যিক নামপ্ৰতিষ্ঠা আৰু কাব্যিক অৱদানৰ বাবে বিশেষ গুৰুত্বপূৰ্ণ আছিল।

৪। তলত দিয়াবোৰৰ টোকা লিখা :

হনুমন্ত : পৱনদেৱৰ পুত্ৰ, শ্ৰীৰামচন্দ্ৰৰ বিশ্বস্ত সহায়ক, বানৰৰাজ। তেওঁ ৰামচন্দ্ৰৰ কাৰ্যত নিৰৱচ্ছিন্ন সহায় আগবঢ়াইছিল আৰু শক্তি, বুদ্ধি আৰু সাহসেৰে ৰামৰ অভিযান সফল কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল।

সুগ্ৰীৱ : বানৰৰাজ, বালীৰ ভায়েক। সি হনুমন্তৰ ঘনিষ্ঠ বন্ধু, ৰামচন্দ্ৰৰ সেবক আৰু সহায়ক। তেওঁ ৰামচন্দ্ৰক সমৰ্থন কৰি লংকা অভিযানত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।

নীল : ৰামচন্দ্ৰৰ সেনাপতি। সি সেতু নিৰ্মাণ আৰু লংকা অভিযানৰ সময়ত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা লৈছিল। নীলৰ বুদ্ধি, শক্তি আৰু পৰিকল্পনা অভিযানৰ সফলতাত বিশেষ ভূমিকা পালন কৰে।

অম্ৰাৱতী : বিশ্বকৰ্মা নিৰ্মিত ইন্দ্ৰৰ ৰাজধানী। নগৰখন সমৃদ্ধ, সুগঠিত আৰু দৃঢ় নিৰ্মাণশৈলীৰ। ইয়াত দেৱালয়, প্ৰাসাদ, বাগিচা আৰু ৰাজকীয় সৌন্দৰ্যৰ সকলো দিশ প্ৰকাশ পায়।

কাশ্যপ নন্দন : সূৰ্যদেৱ। জ্ঞান, শক্তি আৰু সৌন্দর্যৰ প্ৰতীক।

বিশ্বকৰ্মা : দেৱতাসকলৰ স্থপতি দেবতা। তেওঁ দেৱালয়, হৰমন্দিৰ, ৰাজকীয় প্ৰাসাদ আৰু অন্যান্য স্থাপত্যৰ নিৰ্মাণত দক্ষতা প্ৰদৰ্শন কৰে।

৫। লংকা নগৰীৰ কাষৰ বন-বননিত হনুমন্তই কি কি ফল-ফুলৰ গছ দেখিবলৈ পাইছিল?
উত্তৰ : হনুমন্তে লংকা নগৰৰ কাষৰ বন-বননিত নাৰিকেল, আম, জাম, কেঁচু, সোৱাঁ, কমলা, কদম, পাৰিজাত, পদুম ফুলৰ দিঘী, চটক আৰু বহু ধৰণৰ ফল আৰু ফুলৰ গছ দেখিছিল। এই বনাঞ্চল আৰু গছ-গছনিয়ে নগৰৰ প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্য বঢ়াইছিল। বনাঞ্চলৰ ফল-মূল আৰু বনজ সম্পদ নগৰৰ বাসিন্দাসকলৰ সমৃদ্ধি আৰু প্ৰাকৃতিক সম্পদৰ কথা প্ৰকাশ কৰিছিল।

৬। হনুমন্তই কি ৰূপ ধৰি লংকা নগৰীত প্ৰৱেশ কৰিছিল? তেওঁ সেই ৰূপ ধৰাৰ কাৰণ কি আছিল?
উত্তৰ : হনুমন্তে ক্ষুদ্ৰ বিড়ালৰ দৰে ৰূপ লৈ লংকা নগৰত প্ৰৱেশ কৰিছিল। ৰাক্ষসসকলে তেওঁক চিনিব নোৱাৰাৰ বাবে এই ছদ্মবেশ লৈছিল। এই ৰূপে গোপনভাৱে নগৰৰ ভিতৰত প্ৰৱেশ কৰি সকলো দিশ পৰ্যবেক্ষণ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। লগতে, এই ছদ্মবেশে নগৰত থকা ৰাক্ষসসকলক সতৰ্ক কৰি নিদিয়ে, যাতে তেওঁৰ অভিযানৰ তথ্য গোপন থাকে। এইদৰে হনুমন্তে বুদ্ধি আৰু ধৈৰ্যৰ সহায়ত ৰামচন্দ্ৰৰ কাৰ্যত সহায় আগবঢ়াইছিল।

৭। হনুমন্তই গধূলি সময়ত দেখা লংকা নগৰীৰ এটি বৰ্ণনা দিয়া।
উত্তৰ : গধূলি সময়ত লংকা নগৰ অম্ৰাৱতীৰ দৰে সোনাৰে চকুত পৰিছিল। নগৰটো সুদৃঢ়, সুগঠিত, মনোমোহা আৰু শক্তিশালী। নগৰৰ প্ৰাসাদ, ৰাজপ্ৰাসাদ আৰু বাগিচা অত্যন্ত সুন্দৰ আৰু সুচল। নগৰটো ঘেৰাই থকা দেৱালয়, প্ৰাসাদ আৰু প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্যই তেওঁক অৱশ্যে মৰ্মস্পৰ্শী আৰু বিস্মিত কৰিছিল। নগৰ প্ৰৱেশৰ কঠিনতা আৰু ৰাক্ষসসকলৰ সতৰ্কতা লক্ষ্য কৰি তেওঁ পৰিকল্পনা আৰু সাহস জোৰ কৰিবলৈ মনস্থ কৰিছিল।

৮। সুৰক্ষিত লংকা নগৰী দেখি হনুমন্তৰ মনলৈ কেনে ধৰণৰ চিন্তা আহিছিল?
উত্তৰ : হনুমন্তে ভাবিলে যে এই সুদৃঢ়, সুগঠিত আৰু সুৰক্ষিত নগৰ জয় কৰাটো সহজ নহ’ব। নগৰৰ দৃঢ় প্ৰৱেশদ্বাৰ, শক্তিশালী দেৱাল আৰু ৰাক্ষসসকলৰ উপস্থিতি সাধাৰণ বানৰৰ পক্ষে নগৰত প্ৰৱেশ কঠিন কৰি তোলে। কিন্তু তেওঁ এই কঠিনতা আৰু বিপদৰ কথা মাথোঁ ভয় বা ভয়ংকৰ ৰূপত নহয়, বুদ্ধি আৰু সতর্কতাৰ লগত পৰিকল্পনা কৰাৰ বাবে লৈছিল। তেওঁ ৰামচন্দ্ৰৰ বাবে সঠিক পথ নিৰ্ণয় কৰি নগৰৰ গোপন তথ্য সংগ্ৰহ কৰিবলৈ মনস্থ কৰিছিল।

৯। সুবেল শৃংগত বহি হনুমন্তই কি ভাবিছিল?
উত্তৰ : সুবেল পৰ্বতত বহি হনুমন্তে ৰামচন্দ্ৰৰ কাৰ্য সফল কৰিবলৈ প্ৰতিজ্ঞা কৰিছিল। তেওঁ নগৰৰ প্ৰতিটো অংশ মন দি চালে, সম্ভাব্য বিপদসমূহৰ কথা ভাবিলে আৰু অভিযানৰ সফলতাৰ বাবে নিজকে সজাগ আৰু সতর্ক ৰাখিলে। নগৰৰ শক্তি আৰু সুৰক্ষাৰ কথা বিবেচনা কৰি তেওঁ বুদ্ধি আৰু সাহসৰ সহায়ত ৰামচন্দ্ৰৰ লক্ষ্য পূৰণৰ দিশে মনস্থ কৰিছিল।

১০। ‘হনুমন্তৰ লঙ্কাদৰ্শন’ কাব্যাংশৰ মূল কথাখিনি তোমাৰ নিজৰ কথাৰে লিখা।
উত্তৰ : হনুমন্তে সীতাৰ সন্ধানত সাগৰ পাৰ কৰি সুবেল পৰ্বতৰ পৰা লংকা নগৰ চাইছিল। নগৰটোৰ সৌন্দৰ্য, সুদৃঢ় প্ৰকৃতি, দেৱালয় আৰু ৰাক্ষসসকলৰ সুৰক্ষা তেওঁ লক্ষ্য কৰিছিল। নগৰ জয় সহজ নহ’ব বুলি ভাবিও, তেওঁ ক্ষুদ্ৰ ৰূপ লৈ গোপনভাৱে নগৰত প্ৰৱেশ কৰিছিল। কাব্যাংশটোৱে নগৰৰ প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্য, শক্তি, স্থাপত্য আৰু হনুমন্তৰ বুদ্ধি, ধৈৰ্য আৰু সাহসক উদ্দীপনা যোগাই। তেওঁ নগৰ পৰ্যবেক্ষণ কৰি ৰামচন্দ্ৰৰ কাৰ্য সফল কৰাৰ পৰিকল্পনা সাজিছিল।

ভাষা-বিষয়ক :

১১। তলৰ শব্দবোৰৰ আধুনিক ৰূপ লিখা :

• কণ্টকি → কণ্টকী
• ছাতিয়াল → ছাতিয়াল
• তহিতে → তাতে
• দেখিলন্ত → দেখিলে

১২। সমাৰ্থক শব্দ লিখা :

• গগন → আকাশ
• বিৰাল → মেকুৰী
• গড় → দুর্গ
• সমুদ্ৰ → সাগৰ
• পৱন → বায়ু